Co to jest terapia wisceralna i kiedy warto ją stosować?
Terapia wisceralna to metoda, która znacznie rozszerzyła możliwości fizjoterapeutów. Dzięki technikom trzewnym można pracować z dysfunkcjami narządów wewnętrznych i w ten naturalny sposób wspomagać ich leczenie podstawowe.
Na terapię wisceralną coraz częściej kierują swoich pacjentów lekarze gastrolodzy i ginekolodzy, a także pediatrzy i inni specjaliści. To wartościowy element interdyscyplinarnej współpracy w leczeniu chorób wewnętrznych, ale też czynnościowych zaburzeń, które można z powodzeniem korygować terapią trzewną.
W naszym artykule zebraliśmy kilka informacji o terapii wisceralnej: czym jest, jakie są wskazania i przeciwwskazania do jej stosowania oraz ciekawostki dotyczące pracy technikami trzewnymi. Zachęcamy do poszerzenia wiedzy o możliwościach fizjoterapii w pracy z pacjentami mającymi problemy narządowe!
Na czym polega terapia wisceralna?
Fizjoterapia wisceralna to metoda działania technikami manualnymi na funkcjonowanie narządów wewnętrznych i na ich połączenia z innymi układami i częściami ciała. Można spotkać się także z określeniem osteopatia wisceralna oraz terapia trzewna. Techniki te wzięły początek właśnie z osteopatii i stanowią jeden z trzech filarów filozofii, na której oparta jest praca osteopatyczna.
Terapia wisceralna kojarzona jest zwłaszcza z technikami w obrębie brzucha. Jako obszar połączony z przeponą, narządy jamy brzusznej są w ciągłym ruchu. Pokazuje to też połączenie pracy narządów z cyklem oddychania. Anatomicznie i funkcjonalnie, w osteopatii, jak i w wielu innych nurtach fizjoterapeutycznych, wszystkie narządy, układy i części ciała wzajemnie na siebie oddziałują. I stąd właśnie w terapii trzewnej tak wiele uwagi przykłada się do przywrócenia harmonii działania narządów, ich prawidłowego ukrwienia i dotlenienia oraz regulacji napięcia.
Techniki terapii wisceralnej dzieli się na:
- bezpośrednie
- pośrednie
- aktywne
- pasywne.
Fizjoterapeuci wisceralni stosują m.in.:
- mobilizacje narządów wewnętrznych
- masaż głęboki
- elementy rozluźniania powięziowego.
Ważną częścią terapii wisceralnej jest także praca na nerwie błędnym. Pozwala ona wpływać na funkcjonowanie narządów, poprawiać komunikację trzewia-mózg, ale też regulować emocje.
A jak pacjenci odbierają techniki trzewne?
Pacjent zazwyczaj kojarzy fizjoterapię wisceralną z masowaniem, rozcieraniem lub uciskaniem określonych stref.
Wskazania do terapii wisceralnej
Na terapię wisceralną kierowani są pacjenci, u których stwierdzono:
- zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego: np. zespół jelita drażliwego (IBS), zaburzenia perystaltyki jelit, zaparcia, wzdęcia, refluks żołądkowo-przełykowy, nieswoiste choroby zapalne jelit (CU, CD) – jako wsparcie leczenia podstawowego
- bolesne miesiączki
- osłabienie odporności, częste infekcje
- bóle kręgosłupa, miednicy, bioder, barków, nóg
- przewlekły stres
- przebyte zabiegi operacyjne w obrębie jamy brzusznej, zrosty pozabiegowe
- nadwagę/otyłość
- dysfunkcje wątroby i pęcherzyka żółciowego
- zaburzenia funkcjonowania pęcherza moczowego
- bóle głowy
- restrykcje oddechowe
- zaburzenia funkcjonowania przepony
- wady postawy ciała
- bóle i zawroty głowy
- zaburzenia snu
- przewlekłe zmęczenie.
Terapia wisceralna – przeciwwskazania
Do przeciwwskazań do stosowania terapii trzewnej należą:
- stany ostre w obrębie jamy brzusznej, wymagające interwencji chirurgicznej
- stany zapalne narządów jamy brzusznej
- niewyrównane choroby układu sercowo- naczyniowego
- choroba zakrzepowo-zatorowa
- infekcje i stany zapalne przebiegające z gorączką
- ciąża.
Cele terapii wisceralnej
Terapię wisceralną stosuje się, aby osiągnąć:
- rozluźnienie jamy brzusznej i okolic narządów wewnętrznych
- zniesienie restrykcji mięśniowo-powięziowych
- usprawnienie przepływu krwi przez narządy
- lepsze dotlenienie narządów wewnętrznych
- zmniejszenie dolegliwości powodowanych przez nagromadzone spięcia w obrębie jamy brzusznej (zarówno tych miejscowych, jak i promieniujących)
- usprawnienie działania układu limfatycznego, co przekłada się na lepszą odporność
- usprawnienie oczyszczania organizmu ze zbędnych produktów przemiany materii i energii
- normalizację pracy narządów wewnętrznych.
Terapia wisceralna brzucha a zmniejszenie bólu barku i inne ciekawostki terapii trzewnej
Osteopatia wisceralna jest bardzo ciekawą formą leczenia! Czasami efekty jej stosowania zaskakują pacjentów. Jest tak na przykład wtedy, gdy po opracowaniu obszaru wątroby i pęcherzyka żółciowego mijają problemy… z barkiem. W osteopatii wisceralnej połączenie to ma bardzo duże znaczenie poprzez działanie przepon i wspólne unerwienie tego obszaru.
Kolejnym interesującym połączeniem jest ból w miednicy mniejszej (np. w okolicy jajnika) z promieniowaniem do pachwiny i uda. Dolegliwości takie często mają miejsce np. u kobiet z endometriozą, a objawy promieniujące do nogi nie zawsze od razu kojarzone są z bezpośrednią przyczyną tego problemu, a częściej z rwą udową. Opracowanie spiętych miejsc w obrębie jamy brzusznej i miednicy może pomóc zmniejszyć ból i drętwienie wewnętrznej strony uda.
Jeszcze jednym, nieco innym, lecz równie ciekawym aspektem osteopatii wisceralnej jest możliwość zastosowania jej nawet u niemowląt. Zaburzenia ssania, kolki noworodków i niemowląt – leczenie tych, fizjologicznych i naturalnych, jednak uciążliwych dysfunkcji może być wspomagane właśnie terapią trzewną. Gdy maluch rośnie, terapia wisceralna bywa przydatna w fizjoterapii dzieci z tendencją do angin i nawracających infekcji układu oddechowego.
Łączenie terapii trzewnej z innymi metodami fizjoterapii
Terapia wisceralna może być wspierana także innymi technikami. Do korzystnych połączeń należy:
- akupunktura w terapii trzewnej
- terapia wisceralna łączona z innymi technikami osteopatycznymi
- Starosłowiański masaż brzucha, czyli polska szkoła terapii wisceralnej, oparta na wiedzy z medycyny ludowej Słowian
- osteopatia wisceralna stosowana wraz z metodą Bobath i Vojty w terapii niemowląt (zwłaszcza w fizjoterapii wcześniaków i dzieci z wadami genetycznymi, które łączą w sobie objawy ruchowe i narządowe).
W zależności od potrzeb techniki wisceralne mogą być łączone z wieloma innymi metodami fizjoterapii.
Terapia wisceralna – podsumowanie
Jako jedna z najciekawszych form pracy z pacjentem – terapia wisceralna znacznie poszerza ofertę gabinetów fizjoterapeutycznych. Dzięki technikom wisceralnym fizjoterapeuci mogą być ważnym ogniwem zespołu medycznego w pracy z pacjentami internistycznymi.
Metoda ta dobrze łączy się z innymi technikami fizjoterapii. Osteopatia wisceralna i akupunktura to jedno z wartych poznania połączeń medycyny Wschodu i Zachodu – okazuje się, że nurty te mogą wzajemnie się wspomagać!
Rozszerzenie działalności o fizjoterapię w chorobach narządów wewnętrznych jest wyjątkową drogą dla terapeutów postrzegających całościowo organizm człowieka!
Bibliografia:
- ANDRIJUK D., LABINSKIJ L. M. P., & BATKIEWICZ L. F. W. Manualna terapia wisceralna. (w:) Wiedza w praktyce, 1/2016, s. 43 – 47.
- Janik, D., Żurowska, A., Jarząb, S., & Kołcz-Trzęsicka, A. Osteopatyczne możliwości leczenia kobiet z syndromem chronicznego bólu miednicznego (w:0 Gerontologia współczesna, 1/2016, vol. 4, s.19 – 23.
- Majchrzycki M., Ciechomski J., WPŁYW LECZENIA OSTEOPATYCZNEGO NA POPRAWĘ FUNKCJONOWANIA UKŁADU LIMFATYCZNEGO
Podobne artykuły
Brzuch to drugi mózg? Sprawdź, jak terapia wisceralna wpływa na Twoje emocje i zdrowie
Brzuch to Twój drugi mózg i mówi więcej, niż Ci się wydaje.
Dlaczego stres „siedzi” w żołądku? Skąd biorą się motyle w brzuchu, gdy jesteś zakochany, i ucisk, gdy boisz się wystąpienia publicznego?
Poznaj fascynujący świat osi jelita–mózg, dowiedz się, jak emocje zapisują się w trzewiach i co może z tym zrobić terapia wisceralna.
Jak zostać fizjoterapeutą sportowym?
Fizjoterapia sportowa to dziedzina ciesząca się dużym zainteresowaniem. Usprawnienie regeneracji po wysiłku, wspomaganie powrotu do sportu po kontuzji i wiele innych aspektów przyciąga osoby, chcące wspierać sportowców. Jak zostać fizjoterapeutą sportowym? Jakie metody sprawdzają się w pracy z osobami trenującymi? O tym i o sposobach na zdobycie praktyki w tym temacie poczytasz w naszym artykule.
Blizna aktywna – maskujące objawy i metody leczenia
Blizna, która generuje objawy bólowe i neurologiczne jest określana jako blizna aktywna. Odczucia przez nią wywoływane pochodzą m.in. z ucisku nocyceptorów i innych zakończeń nerwowych przez tkankę bliznowatą, a także z towarzyszących restrykcji mięśniwo-powięziowych. To sprawia, że pacjent może odczuwać mrowienia, drętwienia oraz ból umiejscowiony nawet w odległych okolicach…
Na co pomaga suche igłowanie?
Suche igłowanie to metoda, która zyskuje na popularności. Jest to widoczne także patrząc na skierowania na rehabilitację wystawiane przez lekarzy. Pacjent z bólem kręgosłupa często wśród sugerowanych zabiegów ma obecnie wpisane suche igłowanie. Jednak ból pleców to tylko jedno z wielu wskazań do igłoterapii. Na co pomaga suche igłowanie i jak wygląda taka terapia? Czym różni się dry needling i mikronakłuwanie? Przybliżamy ten temat w naszym artykule!
Jak skutecznie i bezpiecznie wykonywać manipulacje krótkodźwigniowe HVLA?
Manipulacje HVLA to technika, która od lat znajduje zastosowanie w terapii manualnej.
Choć dla pacjenta technika ta może wyglądać jak „kliknięcie” czy „nastawienie kręgu”, dla świadomego terapeuty jest to precyzyjna interwencja oparta na anatomii, biomechanice i praktyce klinicznej. W tym artykule pokażemy, jak wykonywać HVLA skutecznie i bezpiecznie.
Czy warto robić kursy dla fizjoterapeutów już na studiach?
Studia fizjoterapeutyczne to maraton wiedzy – od anatomii i fizjologii, przez biomechanikę, aż po zagadnienia kliniczne. Ale każdy, kto marzy o pracy z pacjentem, szybko odkrywa, że teoria to dopiero początek. W praktyce liczy się manualna precyzja, umiejętność diagnostyki i skuteczne techniki terapeutyczne, a także odpowiednie umiejętności komunikacyjne. Czy warto już na studiach robić kursy zawodowe? Czy to nie za wcześnie?
