Rehabilitacja sportowa i trening motoryczny to dziedziny ściśle ze sobą połączone. Dlatego tak ważna jest współpraca fizjoterapeuty z trenerem przygotowania motorycznego. A gdyby uzupełnić swoją wiedzę z fizjoterapii o dokładną znajomość prowadzenia treningu motorycznego i jeszcze efektywniej pracować ze sportowcami? W naszym artykule przedstawiamy szerzej ten temat – sprawdź, dlaczego prowadzenie sportowca od początku rehabilitacji aż po trening jest tak wartościowe po kontuzji lub zabiegu ortopedycznym!
Rehabilitacja sportowa to dziedzina wymagająca od fizjoterapeuty łączenia wiedzy medycznej, umiejętności praktycznego zastosowania technik fizjoterapeutycznych i znajomości zasad treningu motorycznego. Tylko przy tak szerokim spojrzeniu na pracę ze sportowcem można w pełni wspierać go w realizacji celów treningowych po urazie.
Samo usprawnianie po kontuzji czy zabiegu operacyjnym może być niewystarczające. Chociaż staw zostaje wyleczony, jego stabilizacja wypracowana, to często bywa tak, że kontuzja szybko nawraca. Dlatego tak ważne jest prawidłowe włączenie treningu motorycznego do fizjoterapii sportowej.
Spójrzmy przykładowo na sportowców po urazach ACL. Ilu z nich wraca do sportu w takim zakresie, w jakim trenowali przed kontuzją? Czy w są w stanie osiągać wyniki takie, jak przed urazem? Niestety, dla wielu sportowców powrót do sportu po kontuzji jest utrudniony. Czy sytuacja ta może się poprawić, jeśli fizjoterapeuta nabędzie wiedzę i umiejętności z zakresu treningu motorycznego? Poprowadzenie swojego pacjenta jeszcze o kolejny etap dalej może zwiększyć jego szanse na bezpieczny powrót do aktywności.
Chociaż większość fizjoterapeutów wie, co to jest trening motoryczny i jakie są jego podstawowe zasady, to nie czuje się pewnie w zaplanowaniu tego typu działań. A rozszerzenie fizjoterapii o ten właśnie element mogłoby wiele dobrego zdziałać.
Wiedza fizjoterapeutyczna pozwala stosować metody manualnej pracy ze sportowcem i inne techniki fizjoterapii w sporcie. Z kolei umiejętność poprowadzenia treningu motorycznego pozwoliłaby wprowadzić pierwsze obciążenia po kontuzji lub zabiegu operacyjnym pod okiem fizjoterapeuty. Potrzebna jest w tym zakresie znajomość podstawowych zasad koncepcji treningowych. Trening izometryczny, trójfazowy, RSI, RFD – umiejętne ułożenie takiego planu pozwoliłoby fizjoterapeucie na jeszcze więcej. Programowanie treningu siłowego w rehabilitacji staje się aktualnie coraz bardziej w zasięgu fizjoterapeutów dzięki kursom z rehabilitacji sportowej i treningu motorycznego.
Prawidłowe zdiagnozowanie pacjenta to podstawa, aby dobrze zaplanować terapię. Dotyczy to każdej dziedziny fizjoterapii. W sporcie prawidłowa ocena przyczyny problemu pozwala precyzyjniej oszacować czas, jaki będzie potrzebny na rekonwalescencję. Przy dobrze postawionej diagnozie i prawidłowo dobranych technikach pracy pacjent może odczuć zmniejszenie lub eliminację dolegliwości, ale sportowiec wie, że jeszcze przed nim całość przygotowania do powrotu do sportu. Wygodnym rozwiązaniem jest rozpoczęcie tego procesu u tego samego fizjoterapeuty, który prowadził sportowca począwszy od diagnostyki, przez całość pracy mającej na celu usprawnienie kontuzjowanej lub operowanej kończyny, stawu czy kręgosłupa. Może to dodatkowo usprawnić powrót do sportu. Czy fizjoterapeuta powinien zatem odbyć kurs trenera medycznego lub szkolenie na trenera przygotowania motorycznego? Można znaleźć inne rozwiązanie: kurs rehabilitacji w sporcie z treningiem motorycznym.
Chcąc odbyć kurs z fizjoterapii sportowej zawierający także informacje na temat treningu motorycznego, warto dokładnie zapoznać się z programem szkolenia. Dobrze jest sprawdzić, czy szkolenie z rehabilitacji sportowej zawiera praktyczne wskazówki dotyczące diagnostyki najczęstszych kontuzji i zespołów przeciążeniowych występujących u sportowców. Warto postawić na kurs, który oprócz wyposażenia w niezbędną wiedzę bazuje w dużej części na zdobyciu umiejętności praktycznych. Przykład całego protokołu postępowania w pracy ze sportowcem, od diagnozy, przez techniki fizjoterapeutyczne, aż po wiedzę z zakresu treningu motorycznego znaleźć można w szkoleniach:
Najczęstsze dysfunkcje, kontuzje i przeciążenia u sportowców wymagają dokładnego zaplanowania terapii. Zobacz na przykładzie barku, kolana, kręgosłupa i biodra jak ważne jest łączenie umiejętności diagnostyki, fizjoterapii i układania treningu.
Siatkówka, piłka ręczna, tenis, koszykówka, sporty siłowe, sztuki walki, kajakarstwo – stawy barkowe w tych i wielu innych dyscyplinach sportowych narażone są na przeciążenia i kontuzje. Wśród sportowców często pojawiają się takie problemy, jak uszkodzenia stożka rotatorów i zespół cieśni podbarkowej (SIS).
Znajomość diagnostyki barku, oceny prawidłowego ułożenia łopatki, oceny i korekty centralizacji stawu ramiennego są potrzebne, aby prawidłowo zaprogramować terapię.
Praktyczne zastosowanie technik fizjoterapii w tych problemach pozwala przynieść ulgę w dolegliwościach i usprawnić leczenie. Już w trakcie fizjoterapii dobrze jest pamiętać o elementach treningu okluzyjnego (BFR). Następnie modele treningu siły 1-5 RM, umiejętność prowadzenia treningu ekscentrycznego, koncentrycznego i izometrycznego, a także znajomość podstaw plyometrii jest formą przygotowania sportowca do wznowienia aktywności w swojej dyscyplinie sportowej. Do tego trening siły mięśniowej jako PAP i wiedza, kiedy skorzystać z bloków testowych – to wszystko jest dostępne dla fizjoterapeuty dzięki kursom z fizjoterapii sportowej z treningiem motorycznym. Całość dopełnia wiedza, jak zapobiegać odnowieniu się kontuzji.
Bieganie, piłka nożna, skoki w dal, narciarstwo – w wielu sportach to właśnie stawy kolanowe zbierają wiele obciążeń. Ponadto wszelkie potknięcia i upadki na zgięte kolano są źródłem różnorodnych kontuzji, leczonych często miesiącami, a nie raz zakończonych zabiegami operacyjnymi.
Wśród sportowców częstymi problemami z kolanem są:
Czy to leczenie zachowawcze (kolano biegacza, kolano skoczka), czy rehabilitacja pooperacyjna – w każdym z tych modeli usprawniania przydatne jest umiejętne planowanie treningu, aby zaraz nie doszło do kolejnego urazu.
Wśród osób trenujących często powtarzają się takie rozpoznania jak:
Znajomość diagnostyki oraz protokołów postępowania po takich urazach znacznie usprawnia pracę ze sportowcem. Podstawy treningu w takich sytuacjach i znajomość ćwiczeń ważnych w profilaktyce ich wystąpienia dobrze dopełniają fizjoterapię sportowców.
Kurs treningu motorycznego połączony z rehabilitacją sportową to duża pomoc w praktyce rehabilitacyjnej z osobami trenującymi. Czy to zatrudnienie w ośrodku fizjoterapii sportowej, czy wspieranie drużyny sportowej w zakresie fizjoterapii, ale też usprawnianie sportowców we własnym gabinecie fizjoterapeutycznym – umiejętności kontynuacji pracy z pacjentem w ramach treningu motorycznego przydadzą się w każdym z tych przypadków.
Pracujesz ze sportowcami i chcesz dowiedzieć się więcej, jak łączyć wiedzę fizjoterapeutyczną i treningową? Sprawdź naszą ofertę kursów rehabilitacji sportowej!
Suche igłowanie to metoda, która zyskuje na popularności. Jest to widoczne także patrząc na skierowania na rehabilitację wystawiane przez lekarzy. Pacjent z bólem kręgosłupa często wśród sugerowanych zabiegów ma obecnie wpisane suche igłowanie. Jednak ból pleców to tylko jedno z wielu wskazań do igłoterapii. Na co pomaga suche igłowanie i jak wygląda taka terapia? Czym różni się dry needling i mikronakłuwanie? Przybliżamy ten temat w naszym artykule!
Od ortopedy do fizjoterapeuty – tę droga zna wiele osób. Jednak trafić można także do fizjoterapeutów, którzy znają także inne niż tylko klasyczne techniki terapii, które są przydatne nie tylko w leczeniu schorzeń kręgosłupa i układu ruchu. Problemy ginekologiczne, obrzęki, terapia blizn, bóle niewiadomego pochodzenia, wspomaganie w leczeniu objawów psychosomatycznych lub stomatologicznych – sprawdź, w czym może pomóc dobry fizjoterapeuta!
Terapia powięziowa to technika, jaką stosuje się w pracy z pacjentami mającymi dysfunkcje układu ruchu i problemy trzewne. Wielu fizjoterapeutów fascynują techniki powięziowe ze względu na to, że pozwalają odkrywać ciekawe powiązania i całościowo podejść do organizmu pacjenta.
Nawiązując do jej nazwy, mówi się, że powięź to sieć, za pomocą której powiązane są wszystkie struktury w organizmie człowieka. Powięź określana jest także jako największy układ naszego organizmu.
Praca z blizną to codzienność wielu fizjoterapeutów, a znajomość róznorodnych technik opracowania blizny konieczna jest w fizjoterapii. A metod pracy z blizną jest wiele!
Kilka ciekawostek o najczęściej stosowanych sposobach na blizny będzie w poniższym artykule – zachęcamy do zapoznania się z tematyką fizjoterapii blizn!
Napięciowe bóle głowy to obszar, w którym wiele może zdziałać właśnie fizjoterapia! Powszechność napięciowych bólów głowy, a przede wszystkim przyczyn, które mogą je spowodować, sprawia, że warto znać techniki radzenia sobie z tym problemem.
W naszym artykule przedstawiamy najważniejsze informacje dotyczące napięciowego bólu głowy – czym jest, jak się objawia i jaką rolę w jego leczeniu odgrywa fizjoterapia.
Nerw błędny i autonomiczny układ nerwowy to obszary, które mocno weszły do gabinetów fizjoterapeutycznych. Techniki pracy z nerwem błędnym pozwalają dotrzeć tam, gdzie objawy zgłaszane przez pacjenta wymykają się standardowej terapii manualnej i technikom pracy na tkankach miękkich